Święto Miłosierdzia Bożego
- Napisane przez Administrator
- Dział: Aktualności
W drugą niedzielę wielkanocną obchodzimy Święto Miłosierdzia Bożego, które kończy oktawę Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Święto Miłosierdzia zostało ustanowione najpierw dla diecezji krakowskiej (1985 r.), następnie dla wszystkich diecezji w Polsce (1995 r.), a w 2000 r. papież Jan Paweł II wprowadził to święto dla całego Kościoła. Tym samym spełnił on wielokrotnie powtarzane siostrze Faustynie polecenie Pana Jezusa, aby ustanowić takie święto. Największym przejawem Bożego Miłosierdzia była męka, śmierć i
zmartwychwstanie Pana Jezusa. Mimo tak wielkiej ofiary „ginie wiele dusz”, jak przekazuje Pan Jezus siostrze Faustynie. Aby je ratować prosi On m.in. o namalowanie obrazu „Jezu, ufam Tobie”, odmawianie koronki do Miłosierdzia Bożego i ustanowienie święta Jego Miłosierdzia. Mimo początkowych trudności, prośby te zostają spełnione i na cały świat rozchodzi się orędzie o Bożym Miłosierdziu.
My także możemy doświadczać Bożego Miłosierdzia, szczególnie w sakramentach pokuty i eucharystii. Naszym powołaniem jest też świadczyć miłosierdzie innym ludziom, aby budować na ziemi cywilizację miłości.
„Dopomóż mi do tego, o Panie, aby oczy moje były miłosierne, bym nigdy nie podejrzewała i nie sądziła według zewnętrznych pozorów, ale upatrywała to, co piękne w duszach bliźnich, i przychodziła im z pomocą.
Dopomóż mi, aby słuch mój był miłosierny, bym skłaniała się do potrzeb bliźnich, by uszy moje nie były obojętne na bóle i jęki bliźnich.
Dopomóż mi, Panie, aby język mój był miłosierny, bym nigdy nie mówiła ujemnie o bliźnich, ale dla każdego miała słowo pociechy i przebaczenia.
Dopomóż mi, Panie, aby ręce moje były miłosierne i pełne dobrych uczynków, bym tylko umiała czynić dobrze bliźniemu, a na siebie przyjmować cięższe, mozolniejsze prace.
Dopomóż mi, aby nogi moje były miłosierne, bym zawsze spieszyła z pomocą bliźnim, opanowując swoje własne znużenie i zmęczenie.(…)
Dopomóż mi, Panie, aby serce moje było miłosierne, bym czuła ze wszystkimi cierpieniami bliźnich. Nikomu nie odmówię serca swego. Obcować będę szczerze nawet z tymi, o których wiem, że nadużywać będą dobroci mojej, a sama zamknę się w najmiłosierniejszym Sercu Jezusa. O własnych cierpieniach będę milczeć.” („Dzienniczek”, n. 163) FB
